Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

 

Ο ΠΥΡΦΟΡΟΣ ΕΛΛΗΝ
ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η ζωή του Ιησού μετά την Σταύρωση και ο τάφος του στο Κασμίρ

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ

Ο τάφος του Ιησού Χριστού στο Κασμίρ! 

Rozabal – The Tomb of Jesus

jesus
Master Jesus
Το  βιβλίο του Holger Kersten, «Η Ζωή του Ιησού στην Ινδία», υποστηρίζει πως ο Ιησούς
μπορεί να έζησε στη Μέση Ανατολή και στην Ινδία, μετά από τη Σταύρωση.
Αποτελεί μια εισαγωγή στις έρευνες του συγγραφέα για τα ταξίδια του Χριστού μετά τη Σταύρωση, όπου έφτασε στην Ινδία, μαζί με τη μητέρα του Μαρία, και, τελικά, για το θάνατό του και την ταφή του, κάπου στο Κασμίρ. Στο βιβλίο, επίσης, σημειώνονται αρκετές παράλληλες διδασκαλίες με αυτή τη Χριστού, από άλλες θρησκείες, καθώς και φυλετικές παραδόσεις.
Ο ρώσος διανοούμενος Nicolai Notovich ήταν ο πρώτος που πρότεινε πως ο Χριστός ίσως να ταξίδεψε στην Ινδία. Το 1887, ο ρώσος διανοούμενος (και λάτρης της Ανατολής), έφτασε στο Κασμίρ, σε κάποιο από τα πολλά του ταξίδια. Κατά την επίσκεψή του σε ένα βουδιστικό μοναστήρι έμαθε για έναν bhodisattva άγιο που λεγόταν «Issa».
Ο Notovich έμεινε έκπληκτος από την ομοιότητα της διδασκαλίας αυτού του άγιου με αυτή του Ιησού, καθώς και για τον σταυρικό θάνατο που γνώρισαν και οι δύο. Έμαθε πως για περίπου δεκαέξι χρόνια, ο Χριστός ταξίδευε στην Ανατολία, την Περσία, την Δυτική Ευρώπη και στην Αγγλία.
Το πρώτο βήμα πάνω στα ίχνη του Χριστού μετά τη Σταύρωση το βλέπουμε στον Πέρση χρονογράφο Mohamned στο ιστορικό του έργο «Jami-ut-tuwarik», όπου υποστηρίζει πως ο Χριστός έφτασε στο βασίλειο του Nisibis (σημερινό Nusaybin στην Τουρκία) με βασιλικές τιμές.Αυτό διασταυρώνεται από τον Imam Abu Jafar Muhammed στο «Tafsi-Ibn-i-Jamir at-tubri». Τούρκοι και Πέρσες έχουν αρχαίες ιστορίες για έναν άγιο αποκαλούμενο «Yuz Asaf» («Αρχηγός-Θεραπευτής»), η συμπεριφορά του οποίου, τα θαύματά του και η διδασκαλία του είναι πολύ όμοια με αυτή του Χριστού.
Οι περισσότεροι ισλαμιστές και ινδουιστές ιστορικοί καταγράφουν ιστορίες για βασιλείς, ευγενείς και άγιους στις περιοχές που ταξίδεψε ο Ιησούς και δίνουν μαρτυρίες για την ιστορική πραγματικότητα του Χριστού. Το Κοράνιο, για παράδειγμα, αναφέρεται στον Ιησού σαν «Issar». Ανατολικότερα, οι κουρδικές φυλές έχουν παρόμοιες ιστορίες που μαρτυρούν την παρουσία του Χριστού στην Ανατολική Τουρκία μετά την Ανάσταση. Αυτές οι ιστορίες όμως δεν λαμβάνονται υπόψη από τη θεολογική κοινότητα.
Ο Kersten υποστηρίζει, επίσης, πως πριν από την αποστολή του στη Μέση Ανατολή, ο Χριστός είχε έρθει σ” επαφή με τις βουδιστικές διδασκαλίες στην Αίγυπτο. Μετά τη γέννησή του στη Βηθλεέμ, η οικογένειά του διέφυγε στην Αίγυπτο για ν” αποφύγει το διωγμό του Ηρώδη. Αν και οι περισσότεροι θεολόγοι το απορρίπτουν, στο βιβλίο υποστηρίζεται πως υπήρχαν πολλές βουδιστικές σχολές στην Αλεξάνδρεια, πολύ πριν από την χριστιανική εποχή.
Πολύ περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στα «Απόκρυφα Ευαγγέλια». Αυτά λέγεται πως είναι κείμενα που συντάχθηκαν από τους Απόστολους αλλά δεν έγιναν ποτέ αποδεκτά από την επίσημη Εκκλησία. Αργότερα η Εκκλησία τα κατάταξε στις αιρέσεις, και ένα ελάχιστο μέρος από τα κείμενα αυτά έγινε δεκτό στο επίσημο δόγμα και στη θεολογία.
Στα «Πεπραγμένα του Θωμά» για παράδειγμα αναφέρεται πως ο Χριστός συνάντησε τον Θωμά πολλές φορές μετά τη Σταύρωση. Επίσης αναφέρεται πως ο Χριστός ζήτησε από τον Θωμά να διδάξει στην Ινδία. Αυτό είναι επιβεβαιωμένο από πέτρινες επιγραφές στο Fatehpur Sikri, κοντά στο Taj Mahal, στην Βόρεια Ινδία. Περιέχουν τα «Άγραφα», ρήσεις του Χριστού, οι οποίες δεν υπάρχουν στην επίσημη Βίβλο. Η μορφή τους είναι παρόμοια με το Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Θωμά. Αυτό δεν είναι παρά ένα παράδειγμα που μας δίνει μια ιδέα για το ότι κείμενα που δεν είναι αποδεκτά από την επίσημη Εκκλησία περιέχουν σημαντικές πληροφορίες για την πραγματική ζωή του Χριστού και για τις διδασκαλίες του.
Εξερευνώντας τις κινήσεις του Χριστού στην Ινδία και αλλού, ο Kersten ανακάλυψε επίσης πως πολλές από τις διδασκαλίες του, οι οποίες βαθμιαία εξαφανίστηκαν από την Βίβλο, είχαν καθαρά ανατολική προέλευση, όπως το κάρμα και η μετενσάρκωση, για παράδειγμα, όπου φαίνεται να είναι κοινή γνώση που επιβεβαιώνενται από τον ίδιο τον Χριστό.
Φανταστείτε την αντίδραση που προκάλεσαν αυτές οι ανακαλύψεις στον Δυτικό Χριστιανισμό και στις Εκκλησίες του, που κράτησαν τον Χριστό σε δογματικά καλούπια και οδήγησαν τους λαούς στην τυφλή πίστη, οργανώνοντας θρησκείες και ορίζοντας αμαρτήματα. Επιπλέον αναφέρεται πως τα Απόκρυφα του Θωμά και το Ευαγγέλιό του, που προέρχονται από συριακές πηγές, χρονολογούνται στον 4ο αιώνα μ.Χ. ή και νωρίτερα. Πρόκειται για αποσπάσματα των Γνωστικών και, παρά τις μαρτυρίες για την αυθεντικότητά τους, δεν έχουν γίνει ποτέ αποδεκτά από τις επίσημες θεολογικές σχολές.
Στα κείμενά του ο Θωμάς αναφέρει την εμφάνιση του Χριστού στην Ανδράπολη της Παφλαγονίας, ως φιλοξενούμενος του βασιλιά της. Εκεί συναντήθηκε με τον Θωμά, ο οποίος ταξίδεψε χωριστά. Και ήταν στην Ανδράπολη όπου ο Χριστός ζήτησε από τον Θωμά να πάει στην Ινδία και να αρχίσει να διαδίδει τις διδασκαλίες του.
Φαίνεται πως ο Χριστός και η Μαρία ταξίδεψαν τότε μακριά στην δυτική ακτή της Μ. Ασίας, και απόδειξη γι” αυτό μπορεί να είναι ένας παλιός σταθμός για ταξιδιώτες με την ονομασία «Το σπίτι της Μαρίας», όπου βρέθηκε, κατά παράδοξο τρόπο, πολύ έξω από τον Δρόμο του Ασημιού. Από εκεί ο Χριστός μπορεί να πέρασε εύκολα στην Ευρώπη, διαμέσου της Γαλατίας. Ίσως να ταξίδεψε τόσο μακριά ως τα Βρετανικά Νησιά, όπου υπάρχει μια πανάρχαια βελανιδιά, ονομαζόμενη «Καθαγιασμένο Δένδρο», και λέγεται πως την φύτεψε ο ίδιος ο Χριστός.

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Οι ευθύνες της αριστεράς

 
Θέλοντας να δώσω ένα διαφορετικό στίγμα στην κουβέντα σας για τις ευθύνες της αριστεράς, θα σταθώ για λίγο στο φαινόμενο της αριστεράς!
Η αριστερά όπως εξελίχθηκε στην σημερινή εποχή, είναι ένας ιδεοληπτικός πυλώνας που εξυπηρετεί έναν νεοταξικό μηχανισμό. Και λέω έναν νεοταξικό μηχανισμό, γιατί υπάρχουν και περισσότεροι.
Αν και η αριστερά εκπεφρασμένη από τον Μαρξ ως σοσιαλισμός-κομμουνισμός, δημιουργήθηκε προκειμένου να μεταβάλλει τις ισορροπίες στην βασιλοκυβερνώμενη Ευρώπη και να επιχειρήσει για πρώτη φορά τον διεθνισμό και τελικά την παγκοσμιοποίηση, δεν κατάφερε να κυριαρχήσει παγκοσμίως, ούτε βεβαίως και να πείσει τους λαούς για την ωφέλειά της.
Όπου επικράτησε ο κομμουνισμός, το κατάφερε με όπλα και ποτάμια αθώου αίματος. Επιβλήθηκε πάντα με τη βία. Μιλάμε βεβαίως για καθεστωτικό πολίτευμα.
Σήμερα, αν εξαιρέσουμε ελάχιστες χώρες που κυβερνώνται από κομμουνιστικά καθεστώτα, η αριστερά ως ιδεολογία, υπάρχει σε όλες τις χώρες, ακόμα και στις αμιγώς καπιταλιστικές, ως αντιστάθμισμα του "δεξιού" τους βάρους.
Οι αριστεροί της Ελλάδας, έχουν να επιδείξουν μια δραστήρια παρουσία στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Πιστοί στο διαβρωτικό τους ρόλο, οι σιωνιστές έστειλαν τον Εβραίο Αβραάμ Μπεναρόγια, να ιδρύσει το ΚΚΕ. Σκοπός ήταν η διείσδυση στην εργατική τάξη και η χαλάρωση της κοινωνικής συνοχής μέσω της ταξικής αντιπαλότητας και του μίσους! Τα αποτελέσματα αποσκοπούσαν στην αποσταθεροποίηση και την διάβρωση του έθνους-κράτους. Συντεταγμένοι πάντοτε στο πλευρό των εχθρών της χώρας μας, αγωνίστηκαν για να απομειώσουν την εθνική μας κυριαρχία. Δεν δίστασαν να διχάσουν το λαό, ενσπείροντας μίσος και εμφυλιομαχία, εξυπηρετώντας βεβαίως το σιωνιστικό σχέδιο.
Αν και η ιδεολογία και η πρακτική τους ήταν πάντοτε απολυταρχική και ακραία καταδυναστευτική, δεν δίσταζαν ποτέ να εμφανίζονται ως "δημοκράτες" και εκφραστές της "προόδου" και της "ελευθερίας", πιστοποιώντας για μια ακόμα φορά την διγλωσσία και την υποκρισία των σιωνιστών εμπνευστών τους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο εθνικοσοσιαλισμός και ο φασισμός, είναι εκδοχές του αριστερού σοσιαλισμού και ότι Χίτλερ και Στάλιν αρχικά (ως ομοϊδεάτες) υπήρξαν σύμμαχοι.
Η υποκρισία του ΚΚΕ, προκύπτει και από το γεγονός ότι αν και εκ του μανιφέστου, τάσσονται εναντίων της "αστικής δημοκρατίας", την οποία επιφυλάσσονται να καταλύσουν δια της ένοπλης επανάστασης (μόλις τους δοθεί η ευκαιρία), δεν κωλύονται να υποδύονται τους δημοκράτες και να συμμετέχουν σε όλες τις διαδικασίες της αστικής δημοκρατίας, από όλες τις θέσεις (βουλή, οικουμενική κυβέρνηση, κτλ), καθώς και να ζουν ως μεγαλοαστοί και μάλιστα με μεγάλες τσέπες (Λιάνα Κανέλη, κάτοικος Εκάλης)! Βεβαίως δεν κωλύονται να κατέχουν τον μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο στην χώρα (Τυποεκδοτική) και να φέρονται με τον σκληρότερο τρόπο στους εργαζομένους τους, ξεπερνώντας και τον πιο σκληρό καπιταλιστή εργοδότη! Οι επιχειρηματίες Γερμανός, Βερόπουλος, κτλ, είναι της ιδίας ...οικογενείας!

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Η δυστυχία του να είσαι ο Νίκος Δήμου


Από παλιά ήθελα να γράψω κάτι για τον Νίκο Δήμου, αλλά κάθε φορά το ξεχνούσα γιατί είχα κάτι πιο ενδιαφέρον να κάνω. Αυτή τη φορά όμως το πήρα απόφαση, καθώς τον τελευταίο καιρό, έχει αρχίσει πάλι να εμφανίζεται με δημόσιες δηλώσεις, συνεντεύξεις και όλα αυτά τέλος πάντων, που αγαπούν οι διάσημες περσόνες. Αναρωτήθηκα, σε τι να οφείλεται αυτή η νεκρανάσταση και συμπέρανα πως σηκώθηκαν ακόμη και οι πεθαμένοι για την προάσπιση του Μνημονίου.

Ο Ν. Δήμου είναι ένας 77αρης παλαίμαχος του Λόχου των ανθελλήνων «πραγματιστών διανοουμένων», παλιά εφεδρεία, μαζί με τον Ταγματάρχη Βερέμη, και νεοσύλλεκτο δεκανέα τον Τατσόπουλο.

Ομολογώ εκ των προτέρων, ότι δεν έχω διαβάσει ούτε ένα βιβλίο από τα 60 που έχει γράψει ο Ν. Δήμου. Γνωρίζω ωστόσο τον τίτλο ενός από αυτά, το: «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας», του 1975, που το είχε πάρει το μάτι μου παλιά σε κάτι προθήκες βιβλιοπωλείων, όπου σύχναζα πολύ. Μετά από χρόνια, το είχα δει και σε πάγκους λαϊκών πανηγυριών μαζί με τον Καζαμία και τον Ονειροκρίτη, και την επιγραφή: «ότι πάρετε 100 Δρχ». Η αλήθεια
είναι ότι το είχα ξεφυλλίσει στα όρθια και έπειτα το άφησα πάλι στο ράφι. Είχα σκεφτεί, πως δε μπορεί να είναι συγγραφέας αξίας κάποιος, που μεθοδικά αναζητεί αρνητικές ιδέες για να μπορεί να κατηγορεί την πατρίδα του. Διότι είναι άλλο πράγμα να εντοπίζεις με καλή προαίρεση το λάθος και το μειονέκτημα, προς συμβουλή και διόρθωση, και άλλο είναι το να εκδίδεις βιβλία στάζοντας χολή και να αυτοδηλητηριάζεσαι εγγράφως.

«Ο Νεοέλληνας …Αν δεν έχει αίτια δυστυχίας, θα ψάξει να βρει. Η ευτυχία της δυστυχίας του Νεοέλληνα εκφράζεται τέλεια στην «ελληνική γκρίνια». Γκρινιάρης; Ποιος είναι γκρινιάρης, ο Δήμου; Όμοι γένοιτο! Μα όλη η φρασεολογία του είναι μια διανοητική υποχονδρία. Συνεχίζει: «Η υπερβολή δεν είναι μόνο εθνικό ελάττωμα. Είναι τρόπος ζωής των Ελλήνων. Είναι η συνισταμένη του εθνικού τους χαρακτήρα. Είναι η βασική αιτία της δυστυχίας τους αλλά και η μεγάλη τους δόξα. Γιατί στο αυτοσυναίσθημα, η υπερβολή λέγεται λεβεντιά». Εδώ ομολογώ ότι μπερδεύτηκα. Η υπερβολή είναι ταυτόχρονα αιτία της δυστυχίας αλλά και της μεγάλης δόξας! Μήπως η μεγάλη δόξα είναι και δυστυχία ή μήπως οι ένδοξοι είναι και δυστυχείς, ένεκα της υπερβολικής δόξας; Να είμαστε ή να μην είμαστε τελικά υπερβολικοί; Αερολογίες και φληναφήματα, δίχως ουσία, αλλά φτιαγμένα με έντεχνο τρόπο, ας του το αναγνωρίσουμε.

Έτσι, λοιπόν, μη όντας ένας «ευτυχής» αναγνώστης του Ν. Δήμου, όσα θα γράψω δεν αφορούν το συγγραφέα και το έργο του, τον οποίο προσωπικά δεν θεωρώ κάτι περισσότερο από γραφέα, τουλάχιστον όχι κάποιας υψηλής αξίας. Θα εστιάσω κυρίως στην τηλεοπτική περσόνα και στο δημόσιο «διαφωτιστικό» της λόγο, που σίγουρα επηρρεάζουν περισσότερους από όσους τα βιβλία του. Και οπωσδήποτε μου χρωστάει χάρη για τη διαφήμιση που του κάνω γράφοντας για αυτόν.

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Έρευνα της NASA προβλέπει κατάρρευση του πολιτισμού εκτός εάν υπάρξει «δραματική μείωση του πληθυσμού»

 
LifeSiteNews//ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Μια νέα μελέτη που χρηματοδοτείται από το εργαστήριο ‘Goddard Space Flight Center’ της NASA, προβλέπει την κατάρρευση της κοινωνίας παρόμοια με την προειδοποίηση που είχε κάνει ο Δρ Paul Ehrlich στο βιβλίο του από την δεκαετία του ’60The Population Bomb («Η Πληθυσμιακή Βόμβα»), που έλεγε ότι μέσα σε μια δεκαετία ο πολιτισμός μας θα καταρρεύσει από τον υπερπληθυσμό και την παγκόσμια πείνα.
 

Το βιβλίο του Αμερικανο-Εβραίου βιολόγου Paul Ehrlich του 1968 The Population Bomb προκάλεσε εκείνη την εποχή πανικό για το θέμα του υπερπληθυσμού. Ωστόσο, δημογράφοι τώρα προειδοποιούν για ένα επερχόμενο «δημογραφικό χειμώνα» εξαιτίας της χαμηλής αύξησης του πληθυσμού

 
Την μελέτη πρώτη έφερε στο φως η βρετανική εφημερίδα Guardian, για την οποία ο περιβαλλοντολογικός συγγραφέας Nafeez Ahmed και διευθυντής του ‘Institute for Policy Research & Development’, λέει ότι είναι ένα «πολύ αξιόπιστο κάλεσμα αφύπνισης», αλλά σημείωσε ότι «η μελέτη είναι σε μεγάλο βαθμό θεωρητική».
Ο κοινωνικός επιστήμονας και υπέρμαχος της ζωής (κατά των αμβλώσεων) Steven Mosher, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ερεύνης Πληθυσμού (PRI), ωστόσο, επέκρινε έντονα τόσο τη μέθοδο όσο και την πηγή της μελέτης. «Θα πρέπει να διαβάζεται όχι ως επιστήμη, αλλά ως επιστημονική φαντασία», είπε στο LifeSiteNews.
Η μελέτη χρησιμοποιεί μαθηματικό μοντέλο για την υποβολή του πληθυσμού της γης σε δύο κατηγορίες, τους Ελίτ (πλούσιοι) και τους Commoners δηλ. κοινούς (φτωχούς). Χρησιμοποιώντας πέντε παράγοντες κινδύνου στην εξίσωση - πληθυσμός, κλίμα, νερό, γεωργία και ενέργεια – αναφέρει η μελέτη, ότι οι ελίτ θα καταναλώνουν πάρα πολύ από τα πάντα, οδηγώντας σε «πείνα τους Commoners κάτι που τελικά θα προκαλέσει την κατάρρευση της κοινωνίας».
Υπό την διεύθυνση του μαθηματικού Safa Motesharrei του ‘National Socio-Environmental Synthesis Center και με μια ομάδα φυσικών και κοινωνικών επιστημόνων, η μελέτη κάνει έκκληση για μια «σημαντική μείωση της ανισότητας και των ποσοστών αύξησης του πληθυσμού».
Η μελέτη προεξοφλεί το αποτέλεσμα των τεχνολογικών εξελίξεων τόσο στην παραγωγή τροφίμων όσο και στη μείωση της χρήσης ενέργειας. «Η τεχνολογική αλλαγή μπορεί να αυξήσει την αποδοτικότητα της χρήσης των πόρων, αλλά τείνει επίσης να αυξήσει την κατά κεφαλήν κατανάλωση των πόρων και την κλίμακα εξόρυξης των πόρων, έτσι ώστε, με την απουσία πολιτικής, οι αυξήσεις στην κατανάλωση συχνά θα αντισταθμίσουν την αύξηση της αποδοτικότητας της χρήσης των πόρων», αναφέρει η έκθεση.