Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΘΑ ΕΠΕΜΒΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΦΙΣΕΣ ΤΟΥ ΚΕΕΡΦΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ;;



Η ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΒΛΕΠΕΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟ Ο ΚΥΡ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ...Η ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΦΙΣΑ ΤΟΥ ΚΕΕΡΦΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΚΥΡ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ;;


ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΤΩΡΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑΤΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΥΒΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΜΝΗΜΗΣ ΤΕΘΝΕΩΤΟΣ; ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ ΕΤΣΙ;


Πραγματικά πέφτω από τα σύννεφα από την άκρατη υποκρισία και των Αρχών και της Κοινωνία ολόκληρης. Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης χάθηκε και όλη η Ελλάδα θρηνεί αυτή την ανείπωτη τραγωδία αλλά δεν είναι η πρώτη φορά... και δυστυχώς διακρίνω μία επιλεκτική ευαισθησία και στις Αρχές και την Κοινωνία..
Εμετικά και αισχρά τα σχόλια  αναρτήθηκαν στο blog to-fresko.blogspot.com το οποίο έχει ήδη διαγραφεί από την Google αλλά γιατί τώρα τους έπιασε όλους η ευαισθησία και όχι εδώ και χρόνια όταν αυτό το blog με άλλοθι το τρόλλιγκ περιύβριζε όποιον τυχόν πέθαινε ή ακόμα και έβγαζε ανακοινώσεις περί θανάτων χωρίς οι άνθρωποι να έχουν πεθάνει; Τι να πρωτοθυμηθούμε; Να θυμηθούμε τις ύβρεις και τον εμετό που είχαν αναρτήσει για το θάνατο του αγαπημένου όλων των Ελλήνων Θανάση Βέγγου, του Σάκη Μπουλά κλπ; Να θυμηθούμε τις ύβρεις και τον εμετό που είχαν αναρτήσει για δολοφονημένους αστυνομικούς;
 Να θυμηθούμε τις ύβρεις και τον εμετό που είχαν αναρτήσει για τα δολοφονημένα παλληκάρια της Χρυσής Αυγής και εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις ακόμα και για μικρά παιδιά, ακόμα και για την μικρή Μυρτώ που έμεινε φυτό από τον Πακιστανό δράκο στη Σύρο; 




Το συγκεκριμένο blog που οι ίδιοι οι διαχειριστές του και όσοι συμμετείχαν το αποκαλούσαν "βόθρο", έκαναν αυτή τη "δουλειά" εδώ και χρόνια με άλλοθι το τρόλλιγκ αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν ασχολήθηκε κανείς μαζί τους με αποτέλεσμα να αποθρασύνονται όλο και περισσότερο, συνεπώς δεν έχουν ευθύνη για τη συμπεριφορά τους μόνο αυτοί, αλλά κυρίως όσοι από τις Αρχές δεν τους άγγιζαν, με αποτέλεσμα να λειτουργούν ως ηθικοί αυτουργοί τους στην ουσία. Και ξαφνικά, τώρα τους θυμήθηκαν και τώρα τους κυνηγούν να τους συλλάβουν!!!! 

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΑΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ 

Άρθρο του David Robson στο BBC
Γιατί ορισμένοι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα εγωιστές, χειριστικοί και αγενείς; Ο David Robson ζητά από έναν επιστήμονα να μιλήσει για τις πιο σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης διάνοιας.
Αν είχατε την ευκαιρία να αλέσετε ακίνδυνα έντομα σε έναν μύλο του καφέ, θα απολαμβάνατε την εμπειρία; Ακόμη και αν τα έντομα αυτά είχαν ονόματα και μπορούσατε να ακούσετε το κέλυφός τους να σπάει; Ή μήπως θα νιώθατε μια διεστραμμένη ευχαρίστηση τρομάζοντας έναν ανυποψίαστο άνθρωπο με κάποιον έντονο θόρυβο;
Αυτά είναι μόνο μερικά από τα πειράματα που εφαρμόζει ο καθηγητής Ψυχολογίας Delroy Paulhus με σκοπό να κατανοήσει τις «σκοτεινές προσωπικότητες» που υπάρχουν γύρω μας. Ουσιαστικά, προσπαθεί να δώσει απάντηση σε μια ερώτηση που όλοι ίσως θέλουμε να κάνουμε: γιατί ορισμένοι άνθρωποι ευχαριστιούνται όταν φέρονται με σκληρότητα; Και δεν αναφερόμαστε μόνο σε ψυχοπαθείς δολοφόνους, αλλά και σε άτομα που επιδίδονται σε σχολικό εκφοβισμό και διαδικτυακό τρολάρισμα, ακόμη και σε φαινομενικά έντιμα μέλη της κοινωνίας, όπως είναι οι πολιτικοί και οι αστυνομικοί.

Ο καθηγητής από το Βρετανικό Πανεπιστήμιο της Κολούμπια στον Καναδά αναφέρει ότι είναι εύκολο να βγάλουμε γρήγορα και απλοϊκά συμπεράσματα σχετικά με αυτούς τους ανθρώπους: «Έχουμε την τάση να χαρακτηρίζουμε «άγγελο» ή «διάβολο» το κάθε άτομο που συναντάμε, διότι θέλουμε να απλοποιήσουμε τον κόσμο μας σε καλούς ή κακούς ανθρώπους». Αν και ο Paulhus δεν δικαιολογεί τη σκληρότητα, η προσέγγισή του είναι πιο αποστασιοποιημένη, όπως θα έκανε ένας ζωολόγος που μελετά δηλητηριώδη έντομα, επιτρέποντάς του να δημιουργήσει μια «ταξινόμηση», όπως την αποκαλεί, με διαφορετικά είδη από τη σκοτεινή πλευρά της καθημερινότητας.
Αυτοεκτίμηση
Το ενδιαφέρον του Paulhus ξεκίνησε με τους ναρκισσιστές, δηλαδή τους απίστευτα εγωιστές και φιλάρεσκους ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να επιτεθούν με σκοπό να προστατεύσουν τη δική τους αίσθηση αυτοαξίας. Στη συνέχεια, περισσότερο από μια δεκαετία πριν, ο απόφοιτος Kevin Williams του πρότεινε να διερευνήσουν κατά πόσον αυτές οι εγωκεντρικές τάσεις συνδέονται με δύο άλλα αρνητικά χαρακτηριστικά: τον μακιαβελισμό (ψύχραιμη χειραγώγηση των άλλων) και την ψυχοπάθεια (αναισθησία και απάθεια για τα συναισθήματα των άλλων). Μαζί ανακάλυψαν ότι αυτά τα τρία χαρακτηριστικά ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητα, αν και μερικές φορές συνέπιπταν δημιουργώντας μια «σκοτεινή τριάδα» – ένα τριπλό χτύπημα αγριότητας.

Λεβέντες και λεβεντομαλάκες

Του Κώστα Βαξεβάνη
Όποιος νομίζει πως η ελληνική επαρχία είναι όσα απεικονίζουν οι έγχρωμες φωτογραφίες του καλοκαιριού κάνει λάθος. Η επαρχία είναι σκληρή, στενή και δεν συγχωρεί. Μεγάλωσα σε ένα μεγάλο χωριό της Λέσβου με ιστορία, σπουδαίους ανθρώπους αλλά και ένα τσούρμο λεβεντομαλάκες. Αμόρφωτοι, βίαιοι άνθρωποι, που επέλεγαν τη βία όχι για να αντριευτούν αλλά για να κρυφτούν πίσω της. Για να κρύψουν τα συμπλέγματα, τη δειλία τους και την μειονεξία τους.
Γελοιοποιήσαν ό,τι δεν μπορούσαν να καταλάβουν, κάγχαζαν αυτά που δεν μπορούσαν να φτάσουν και προσπαθούσαν ασυναίσθητα να κάνουν την κοινωνία να τους μοιάσει για να μπορούν να είναι κάποιοι. Όλα αυτά συνήθως με βία και τη γενναιότητα του μαχαλόμαγκα ο οποίος μέσα στην αγέλη γίνεται όσο άντρας επιλέξει με τα λόγια, αλλά μόνος ψάχνει πάντα τη σκιά για να κρυφτεί.
Θυμάμαι που στο μεγάλο πανηγύρι του χωριού το καλοκαίρι, οι ίδιοι άνθρωποι πάντα, μετέτρεπαν το έθιμο σε μια επίδειξη μεθυσμένης μαγκιάς και βίας. Μεθούσαν, έσπαγαν, χτυπούσαν και καμιά φορά τραβούσαν και μαχαίρια. Οι ίδιοι πάντα, μόνο που σιγά σιγά πλήθυναν. Η Αστυνομία συνήθως τους έπιανε και μετά από λίγο τους άφηνε ελεύθερους. Οι περισσότεροι ήταν ρουφιάνοι της ή προστατευόμενοι του βουλευτή της περιοχής.
Τα πιο προοδευτικά μυαλά στο χωριό και οι πιο μορφωμένοι έφευγαν και άφηναν την κοινωνία όμηρη σε μια ομάδα που η τοπική διαπλοκή την έκανε ισχυρή. Τα παιδιά στο χωριό, έμαθαν να έχουν πρότυπο στα πρώτα χρόνια της εφηβείας αυτό το αντριλίκι που το μεγάλωνε το ούζο και το θέριευε η προσωπική μικρότητα. Αλλοίμονο σε αυτόν που ήταν διαφορετικός, τρελός, μειονεκτικός ή πολύ έξυπνος. Παραδινόταν στη χλεύη για να επιβεβαιώσει τον ανδρισμό της αμορφωσιάς και της δειλίας.
Όποτε πάω στο χωριό μαθαίνω πως τα πράγματα έγιναν χειρότερα. Ναρκωτικά, όπλα, βρωμιές και πάντα το αντριλίκι που ψάχνει ποιός θα παραπατήσει για να τον κλωτσήσει. Όρθιο δεν χτυπάνε ποτέ. Οι πιο μικροί ηλικιακά προσχωρούν σε αυτό το πρότυπο της ομάδας για να είναι κάποιοι ή για να μην πάθουν ό,τι παθαίνουν οι άλλοι. Πολλοί έχουν συλληφθεί, έχουν φυλακιστεί ακόμη και για φόνους ανθρώπων, αλλά είναι ελεύθεροι γιατί φροντίζει ο πολιτικός προστάτης του χωριού εξασφαλίζοντας την εκλογική του πελατεία. Τα δικαστήρια βγάζουν περίεργες αποφάσεις και νόμοι εμφανίζονται για να αποσυμφορηθούν οι φυλακές από αυτούς τους συγκεκριμένους φονιάδες και άθλιους.
Περιττό να πω, πως αυτός ο πολιτικός προστάτης έχει θέση αγίου στο χωριό αφού στα μάτια όλων “φροντίζει για το χωριό και τους ανθρώπους του”, όχι για φονιάδες και εμπόρους ναρκωτικών

Το Καλό και το Κακό κατά τον Λύκιο.

  1. Το Καλό είναι οφθαλμοφανές σε όλους μας. Το Κακό επίσης. Δεν θα μείνω στην υποσυνείδητη αναγνώριση του Καλού και του Κακού, που ενυπάρχει στον καθένα μας.
    Το Καλό εκφράζεται από την Δημιουργία, δηλαδή την δόμηση του κόσμου μας ώστε να λειτουργεί αρμονικά και συνδυαστικά.
    Το Καλό είναι στην πραγματικότητα ένα μέσο που μας βοηθά να εξελιχτούμε. Σε αυτή την μορφή, το Καλό είναι ιδέα και ενσαρκώνεται ως "ηθικός κώδικας" και αποτελεί οδηγό του ανθρώπου προς την ανέλιξή του.
    Με την ευρύτερη έννοια όμως, το Καλό είναι η Αρμονία και η Τάξη στο Χάος. Πρόκειται για μια συστημική εντροπία, μια τάξη στην αταξία του Χάους. Αυτό σημαίνει μορφοποίηση της αδιαμόρφωτης δύναμης.
    Βλέπουμε δηλαδή ότι η έννοια του Καλού, ταυτίζεται με την έννοια του Δημιουργού, δηλαδή της δύναμης αυτής που διέταξε το Χάος σε Τάξη. Η Τάξη αυτή, είναι αυτό που λέμε κάθε λίγο και λιγάκι, Νομοτέλεια.
    Άρα μπορούμε να πούμε ότι Θεός=Καλό.
    Το Κακό είναι το αντίθετο του Καλού, διότι έχει τους αντίθετους στόχους:
    Δημιουργία-Αποδόμηση
    Αρμονία-Δυσαρμονία
    Ανέλιξη-Καθέλιξη
    Τάξη-Αταξία (Χάος)
    Έτσι μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι κάθε έννοια ή ιδέα που στηρίζει τις παραπάνω αρχές, ανήκει αντίστοιχα στο Καλό ή το Κακό.
    Αν λοιπόν η Αγάπη είναι το συνεκτικό στοιχείο που δομεί την Τάξη της Δημιουργίας, το Μίσος είναι αυτό που την καταλύει.
    Τα συναισθήματα που συνθέτουν ή συνοδεύουν την Αγάπη, ανήκουν στο Καλό.
    Τα συναισθήματα που συνθέτουν ή συνοδεύουν το Μίσος, ανήκουν στο Κακό.
    Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις πράξεις που προκύπτουν από τις αντίστοιχες αρχές.
    Αν φονεύσουμε έναν άνθρωπο ή ένα ζώο (αναίτια και χωρίς να κινδυνεύουμε), εξυπηρετούμε την αποδόμηση της Δημιουργίας που θέλει την ζωή (άρα είναι Κακό). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα φονεύσουμε αν κινδυνεύει η δική μας ζωή.
    Ο θάνατος είναι θεμιτός όταν συμβαίνει μέσα στα πλαίσια της Νομοτέλειας (κύκλος ζωής, ισορροπία οικοσυστήματος) και όχι όταν συμβαίνει για να ανατραπεί η ισορροπία της φύσης (η οποία θέλει την παρουσία της βιοποικιλότητας).
    Έτσι όταν φονεύουμε ένα ζώο για να τραφούμε, είναι Καλό, γιατί είναι σύνομο με τον νόμο της ισορροπίας του οικοσυστήματος.Όταν φονεύουμε ένα ζώο για την πλάκα μας, τότε είναι Κακό, γιατί ο θάνατός του εξυπηρετεί την ανατροπή της ισορροπίας της φύσης (άρα της Δημιουργίας).